سراي بي دل

یه روز بودم سوپر منی واسه اون

پیر و کپَک نبودم و ، بس جَوون

لنگه ی من توو دنیا کم بود واسش

هرجا بودیم براش بودم پهلوون

گل بودم و عطرمو صاحب شدی

چرا دیگه نیستی حالا مهربون؟

حرف الفباتو خودم یاد دادم

حالا دراز کردی برا من زبون !؟

یه عمر سر سفره ؛ تو خوردی نمک

باشه حرومت همه ای حیف ِ نون

بزرگ شد و رفت پی ِ الواتیاش

خیر نبینه الهی از دنیا اون

حبیب اوجاری

1397.12.16